Een premisse als meetlat

Hoe bepaal je nu wat de ontwikkeling, de verandering in de tijd, is die je met je film wil laten zien? Zodat de kijker niet zef gaat bepalen hoe hij je film interpreteert maar dat jij hem een stap voorblijft?
Dat doe je met een premisse. Dat is de kleinst mogelijke formulering waarin je de ontwikkeling van je film, van begin, tot midden, tot einde, kunt samenvatten.
Liefde overwint zelfs de dood!
Of, met mijn produkt versla je al je concurrenten.
Of, als je deze regels toepast houd je tijd over voor andere dingen. (Over deze premisse in een later stadium meer. Beloofd!)
Een goede premissie kun je bijna altijd samenvatten als:
Iets leidt tot iets, meestal: een eigenschap leidt tot een situatie.
Voorbeeld.
Liefde leidt tot overwinning van de dood.
Gebruik van mijn produkt leidt tot vernietiging van al uw concurrenten.
Als je je premisse kunt samenvatten als iets is iets, is dat meestal een veeg teken.
Over ‘liefde is mooi’ kun je geen film maken. Wel een foto, een gedicht of een beeldhouwwerk.
Ook met de premisse ‘mijn produkt is het allerbeste’ maak je het jezelf niet makkelijk, want ook deze premisse is niet geeigend voor het medium film, een medium van ontwikkeling bij uitstek.
Iets leidt dus tot iets!
En hoe je met zo’n premisse je verhaal kunt vormgeven en strukturen, daarover volgende keer meer.

Meer weten?